Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Quare si potest esse beatus is, qui est in asperis reiciendisque rebus, potest is quoque esse. Duo Reges: constructio interrete. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Me igitur ipsum ames oportet, non mea, si veri amici futuri sumus. Paulum, cum regem Persem captum adduceret, eodem flumine invectio? Sed quae tandem ista ratio est? Hanc in motu voluptatem -sic enim has suaves et quasi dulces voluptates appellat-interdum ita extenuat, ut M. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit.

Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Tu autem negas fortem esse quemquam posse, qui dolorem malum putet. Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Verum hoc idem saepe faciamus. Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae.

Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Mihi enim satis est, ipsis non satis. Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Haec mihi videtur delicatior, ut ita dicam, molliorque ratio, quam virtutis vis gravitasque postulat. Hanc ergo intuens debet institutum illud quasi signum absolvere. Scrupulum, inquam, abeunti; Causa autem fuit huc veniendi ut quosdam hinc libros promerem. Sed nonne merninisti licere mihi ista probare, quae sunt a te dicta? Non est igitur voluptas bonum. Is ita vivebat, ut nulla tam exquisita posset inveniri voluptas, qua non abundaret.

Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Illi enim inter se dissentiunt. Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Tamen a proposito, inquam, aberramus. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Neutrum vero, inquit ille.